-
pi?tek, 18 maja 2012
Wspomnienie ?w. Atanazego, biskupa i doktora Ko?cioła
(Dz 18,9-18)
Kiedy Paweł przebywał w Koryncie w nocy Pan przemówił do niego w widzeniu: Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tob? i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele ludu mam w tym mie?cie. Pozostał więc i głosił im słowo Boże przez rok i sze?ć miesięcy. Kiedy Gallio został prokonsulem Achai, Żydzi jednomy?lnie wyst?pili przeciw Pawłowi i przyprowadzili go przed s?d. Powiedzieli: Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem. Gdy Paweł miał już usta otworzyć, Gallio przemówił do Żydów: Gdyby tu chodziło o jakie? przestępstwo albo zły czyn, zaj?łbym się wami, Żydzi, jak należy, ale gdy spór toczy się o słowa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chcę być sędzi? w tych sprawach. I wypędził ich z s?du. A wszyscy Grecy, schwyciwszy przewodnicz?cego synagogi, Sostenesa, bili go przed s?dem, lecz Galliona nic to nie obchodziło. Paweł pozostał jeszcze przez dłuższy czas, potem pożegnał się z braćmi i popłyn?ł do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzygł głowę, bo złożył taki ?lub.
(Ps 47,2-7)
REFREN: Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi
Wszystkie narody klaskajcie w dłonie,
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy straszliwy,
jest wielkim Królem nad cał? ziemi?.
On nam poddaje narody
i ludy rzuca pod nasze stopy.
Wybiera nam na dziedzictwo
chlubę Jakuba, którego miłuje.
Bóg wstępuje w?ród radosnych okrzyków,
Pan wstępuje przy dĽwięku tr?by.
|piewajcie psalmy Bogu, ?piewajcie,
?piewajcie Królowi naszemu, ?piewajcie.
(J 16,28)
Wyszedłem od Ojca i na ?wiat przyszedłem, znowu opuszczam ?wiat i wracam do Ojca.
(J 16,20-23a)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a ?wiat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w rado?ć. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu z powodu rado?ci, że się człowiek narodził na ?wiat. Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a rado?ci waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym za? dniu o nic Mnie nie będziecie pytać.
|
