Urodzony 10 czerwca 1896 r. w Poniemuniu na Suwalszczyźnie, wychowany w Kuźni par. Jastrząb (diecezja radomska). Ukończył Seminarium Duchowne w Sandomierzu, wyświęcony 21.12.1918 r. w kaplicy seminaryjnej.

Był diakonem, potem wikariuszem w parafii św. Michała w Ostrowcu. W latach 1919-1923 studiował w Uniwersytecie Warszawskim, uzyskał doktorat prawa kanonicznego. Prefekt szkół radomskich i wizytator nauki religii, spowiednik zakonnic. Aktywny w pracy charytatywnej i społecznej. W latach 1935-1940 retor kościoła Św. Trójcy w Radomiu. Od 1940 r. proboszcz parafii NSJ w Radomiu. Ofiarny w pomaganiu biednym i więźniom.

Aresztowany 7.01.1941 r. Z radomskiego więzienia przewieziony do Oświęcimia 5.04.1941 r. W obozie żebrał o chleb dla swoich parafian tam przebywających. Zmarł z powodu wycieńczenia.

Beatyfikowany w gronie 108 męczenników przez Jana Pawła II dnia 13.06.1999 roku.